مي خونمشون   
 آرشيو    
 


جمعه، مهر ۰۵، ۱۳۸۱  

يه بار ديگه هم تاکيد مي کنم . هيچ رمز و رازي وجود نداره . همه چيز همينه که مي بينيد. اصلا دلم نمي خواد که براي نظراتتون به اون چيزي که توي کله منه محدود بشيد. و اصلا دلم نمي خواد براي چيزايي که مي نويسيد محدود به نظر دادن بشيد . اگه من بگم چي کار بکنيد که نمي شه که ...
از شما هم بيشتر توقع مي رفت آقاي محمد.

پ.ن. شايد هم الميرا راست بگه ... يه کوچولو صبر مي خواد .

سروش ۱۱:۲۱ ق.ظ.